چهارشنبه چهارم بهمن ۱۳۹۶گاهي گمان نميکني ولي خوب ميشودگاهي نميشود که نميشود که نميشودگاهي بساط عيش خودش جور ميشودگاهي دگر تهيه بدستور ميشودگه جور ميشود خود آن بي مقدمهگه با دو صد مقدمه ناجور ميشودگاهي هزار دوره دعا بي اجابت استگاهي نگفته قرعه به نام تو ميشودگاهي گداي گدايي و بخت با تو يار نيستگاهي ت...

جاي تعجب نيست که بي عرضه ها عزيزترند، دندان خراب را روپوش طلا مي گيرند! برگرفته از وبلاگ داهول + نوشته شده در پنجشنبه یازدهم شهریور ۱۳۹۵ساعت ۱:۱۵ ب.ظ&nbsp توسط بهجتی |

شب عاشقان بیدل چه شبی دراز باشد تو بیا کز اول شب در صبح باز باشد عجبست اگر توانم که سفر کنم ز دستت به کجا رود کبوتر که اسیر باز باشد ز محبتت نخواهم که نظر کنم به رویت که محب صادق آنست که پاکباز باشد به کرشمه عنایت نگهی به سوی ما کن که دعای دردمندان ز سر نیاز باشد سخنی که

روح زندگی را در حیاط قدیمی کنار حوض کاشی آبی حوالی شمعدانی ها کنار سماور مادربزرگ جا گذاشتیم و ادعا می کنیم که با احساسیم کاش نمی گذاشتیم دیوارها جای درها را بگیرند..................

به پاییز و زمستان ربطی ندارد همین که مادربزرگ دور حوض بچرخد... حیاط را آب پاشی کند... و زیر لب قصه بخواند... حال شمعدانی ها خوب است!

زلال باشید... پرندگان به برکه های آرام پناه میبرند؛ و انسانها به دلهای پاک، زیرا دلهای پاک همچون برکه های آرام اند، و دیگران بدون هیچ وحشتی به آنها اعتماد میکنند، پس خوشا بحال کسانی که مایه آرامش دیگران هستند...

زائری جا مانده ام آقا پناهم میدهی؟ بی پناهم خسته ام تنها پناهم میدهی؟ گرچه آهو نیستم اما پر از دلتنگیم... ضامن چشمان آهوها پناهم میدهی؟ میدان شهدا مشهد مقدس

جاي تعجب نيست که بي عرضه ها عزيزترند، دندان خراب را روپوش طلا مي گيرند! برگرفته از وبلاگ داهول

بر سر هر دانه بنوشته عـيـانكــان بـــــود رزق فــلان بـــن فــلانغـم روزی مـــخور بر هــم مـزن اوراق دفـتـر راكه پــيــش از طفل، ايزد پر كند پستان مادر رارو توكــل كـن مــــشـــو بـــي پا و دســــترزق تـو بـر تـو ز تـو عـاشــق تـر اســــتبـــر ســــر هـــر لــقـمـه بـنوشته خدااين نصيب است بر فلان شه...

امام باقر علیه السلام فرمودند: «همان طور که مرد از اهل خود دلجویی می کند، خداوند هم از مۆمن با هدیهای از گرفتاری سرکشی میکند، و نیز او را از دنیا پرهیز میدهد، همانطور که طبیب، مریض را از غذا پرهیز میدهد.» (منبع روایات: بحارالانوار، ج 67، باب 12)